Deel een artikel

FRANCE ARRESTS A COMEDIAN FOR HIS FACEBOOK COMMENTS, SHOWING THE SHAM OF THE WEST’S “FREE SPEECH” CELEBRATION

by zwartomwit

De vrijheid van meningsuiting is niet zo vrij als we het laten voorkomen: “[…] free speech, in the hands of many westerners, actually means: it is vital that the ideas I like be protected, and the right to offend groups I dislike be cherished; anything else is fair game.”. Dat bewijst de arrestatie van de (niet-islamitische) Dieudonné (en andere gevallen).

Waarom terreur niet tegen de democratie opgewassen is

by thomtimmers

De aanslag op Charlie Hebdo laat zien hoe krachteloos terreur en hoe weerbaar democratie eigenlijk zijn

Waarom terrorisme niet de wereld uit te bombarderen is

by thomtimmers

De strategie die het Westen nu al bijna anderhalf decennium ontplooit tegen het moderne terrorisme is een uitzichtloze en eindeloze. (De Correspondent)

Al een wat ouder artikel, maar zeker het lezen waard.

Het falen van de islamkritiek

by zwartomwit

Voor de nuchtere beschouwer komt het over als een wat merkwaardige strategie: extremisme onder moslims bestrijden door hen voor te houden dat de islam van nature gewelddadig is, vijandig aan het westen en tegengesteld aan de moderniteit. Door moslims te vertellen dat als zij ervan uitgaan dat hun religie vredelievend en barmhartig is, dat zij de Koran dan verkeerd hebben gelezen. Nog even los van het waarheidsgehalte van een dergelijke insteek, lijkt dit bij voorbaat weinig productief. Toch is dat de grondslag van de Nederlandse traditie van islamkritiek, sinds de opkomst Geert Wilders en Ayaan Hirsi Ali, zo’n tien jaar geleden. (3740 woorden, De Groene Amsterdammer)

WRITING & READING, DEMOCRACY & DESPOTISM

by zwartomwit

Twee gave stukjes over wat schrijven is en betekent in de moderne wereld.

Pandaemonium

13-11-05_MSA-ABS-LBN-A1

Two writers, two talks, two beautifully-expressed arguments about the writer and his or her responsibilities, to the reader, to the craft, to the world. The first is a talk that Philip Pullman gave at the World Humanist Congress in Oxford this summer. I was lucky enough to be in the Sheldonian Theatre to listen to it, a talk that was, as so few are, thoughtful, provocative, illuminating and inspiring all at the same time. It has been republished in the latest issue of New Humanist. When I listened to Pullman, there was a section on the relationship between the writer and the reader that particularly struck me. Re-reading it in New Humanist, it still does; so I am republishing that section here. The whole talk is worth reading, though, so do get the latest issue of New Humanist, for Philip Pullman, and much else.

The second talk was…

View original post 717 more words

Money acts as a piece of national pageantry

by zwartomwit

Over de symboliek op (brief)geld: ‘money […] acts as a piece of national pageantry’. Wat er op een briefje van vijf, tien of honderd wordt afgebeeld, zegt iets over de cultuur van het bijbehorende land. Het is een accessoire van de staat, ergens tussen de nationale vlag en het rijbewijs in. Bij de introductie van de Euro hadden ze hier goed over nagedacht, om afgunst en voortrekkerij binnen de betrokken landen te voorkomen werd ervoor gekozen om geen specifieke monumenten af te beelden, maar alleen archetypes van Europese (bouw)kunst. Toevallig heeft nu een Nederlandse architect enkele van de op briefgeld afgebeelde niet eerder bestaande bruggen in een Rotterdamse nieuwbouwwijk gebouwd (dat is een ander artikel, zelfde website). (1100 woorden, Dezeen Magazine)

Poetin maakt dezelfde fout als zijn voorgangers

by zwartomwit

Historisch gezien geniet Rusland veel ‘zachte macht’ (the ability to attract and co-opt rather than coerce), maar die macht is in de loop der tijd door het optreden in Hongarije en Tsjecho-Slowakije verdwenen. Na de Olympische Spelen in Sotsji had Poetin gebruik kunnen maken van de invloed die Rusland daarmee vergaarde, maar dat is hem niet gelukt, en in plaats daarvan heeft hij juist agressief gehandeld. Dat is volgens de auteur een fout die zijn voorgangers ook al maakten. Auteur is Joseph S. Nye, die het concept van hard/soft power heeft bedacht. (980 woorden, De Volkskrant)